Technologie wykonywania ścian zewnętrznych

Budując swój wymarzony dom co chwila musimy dokonywać wyborów pomiędzy różnymi technologiami czy materiałami. Jednym z takich dylematów jest wybór systemu zabudowy w jakim zbudowany będzie dom. Wybierać można między ścianami jedno-, dwu- lub trójwarstwowymi. Każda ma swoje zalety ale również i wady, a przy wyborze odpowiedniego dla nas rozwiązania musimy kierować się zarówno kosztem budowy i długością wykonywania prac a także sposóbemi docieplenia ścian.

Ściany jednowarstwowe

Rys. 1 Ściana jednowarstwowa
Rys. 1 Ściana jednowarstwowa

Ściany budowane z jednej warstwy z pewnością  są wznoszone najszybciej a materiał, z którego wykonuje się ściany będzie musiał spełnić dwie funkcje: konstrukcyjną i termoizolacyjną. Budowane muszą być z ceramiki o wysokiej izolacyjności termicznej a więc takich jak ceramika poryzowana, beton komórkowy czy keramzytobeton. Grubość pustaków w zależności od rodzaju wahają się  w granicach 30-50cm. Ściany wznoszone w tej technologii są lekkie i stosunkowo tanie w porównaniu z innymi technologiami.
Decydując się na ściany jednowarstwowe należy zwrócić szczególną uwagę na to, aby ściany wykonane były z dużą starannością i dokładnością, tak aby nie powstawały mostki cieplne, które w rezultacie zmuszą nas do wykonania warstwy izolacji. Starannie muszą być wykonane nadproża i wieńce stropowe. Wybierając materiał na ściany należy zwrócić uwagę na parametry jakimi charakteryzuje się dany materiał. Jeżeli wartość współczynnika przenikania ciepła U dla konkretnego materiału wynosi mniej niż 0,3 W/(m2K) możemy być pewni, że ściana nie będzie wymagała warstwy ocieplenia.
Ściany jednowarstwowe murowane są na cienkowarstwowej zaprawie klejowej lub ciepłochłonnej.
Wykończenie ścian wykonuje się tynkiem cienkowarstwowym lub tradycyjnym.

 
Zalety:
  • łatwe i szybkie w budowie
  • mały ciężar własny
  • przy zastosowaniu materiałów o dostatecznej grubości nie wymagają warstwy izolacji
  • duży wybór materiałów spełniających niezbędne wymagania cieplno-wilgotnościowe
 
Wady:
  • docieplenia wymagają wieńce, nadproża, filary oraz słupki ścian kolankowych
  • konieczność zatrudnienia ekipy wysoko wykwalifikowanej
 
Ściany dwuwarstwowe

To z pewnością najpopularniejsze rozwiązanie stosowane przy wznoszeniu domów jednorodzinnych. Ściany takie składają się z warstwy nośnej oraz ocieplenia. Wznoszone mogą być z praktycznie wszystkich dostępnych na rynku materiałów przeznaczonych do wznoszenia ścian, a więc ceramiki zwykłej, poryzowanej, bloczków z beton komórkowego czy silikatów.  Warstwa nośna powinna mieć grubość ok. 24 cm, a izolacji min 12 cm, która dodatkowo zależna jest od współczynnika ciepła U, który nie może przekraczać 0,3 W/(m2K).
Ściany dwuwarstwowe przy wznoszeniu nie sprawiają większych problemów, dlatego wykonać je może praktycznie każda ekipa.
Warstwę nośną z izolacyjną łączyć można metodą lekką mokrą lub suchą.

Metoda lekka mokra polega na przyklejeniu ocieplenia do ściany nośnej za pomocą kleju. Na warstwę ocieplenia nakłada się specjalną siatkę mocowaną kołkami, a na niej rozprowadza się tynk. Metoda ta jest najbardziej popularna i zwykle wybierana przez inwestorów. Należy ją wykonywać starannie, gdyż wszelkie niedociągnięcia mogą w przyszłości spowodować znaczne koszty związane z poprawianiem ocieplenia.

 
Metoda sucha polega na zamocowaniu na drewnianych lub metalowych rusztach izolacji termicznej wykonywanej zwykle z wełny mineralnej. Metodę tą stosować można praktycznie w każdych warunkach atmosferycznych.
Rys. 2 Ściana dwuwarstwowa
Rys. 2 Ściana dwuwarstwowa
Zalety:
  • stosunkowo łatwe w budowie
  • dobre współczynniki przenikania ciepła ze względu na zastosowanie warstwy izolacji termicznej
  • duży wybór materiałów do wznoszenia ścian
  • poprawnie ułożona warstwa termiczna zapobiega powstawaniu mostków termicznych
 
Wady:
  • wymagają więcej czasu niż ściana jednowarstwowa (warstwę izolacji powinno się układać po kilku miesiącach od wzniesienia ścian ze względu na możliwe osiadanie budynku).
  • większe zużycie zapraw ze względu na konieczność wykonywania spoin poziomych oraz pionowych
  • ważne jest optymalne dobranie grubości ocieplenia, tak aby spełniało swoją rolę, a przy tym było optymalnie jak najcieńsze

Ściany trójwarstwowe
Najbardziej pracochłonna technologia wznoszenia ściany zewnętrznej. Od wykonawcy wymaga nie lada doświadczenia, a także precyzji. Wznoszenie takiej ściany jest procesem długim i wymagającym dużej cierpliwości. Składa się z warstwy nośnej, izolacyjnej oraz elewacyjnej, a warstwy muru łączone są za pomocą specjalnych kotew. Zdecydowanym argumentem przemawiającym na korzyść zastosowania ścian trójwarstwowej  są bardzo dobre parametry ciepłochłonne tego typu rozwiązania. Mylne jest przekonanie, że ściana trójwarstwowa musi być droga w wykonaniu. Stosując odpowiednie połączenia materiałów jesteśmy w stanie uzyskać dobrą izolacyjnie ścianę za pieniądze podobne lub niewiele większe niż w przypadku ściany np. dwuwarstwowej.

Rys. 3 Ściana trójwarstwowa
Rys. 3 Ściana trójwarstwowa

Warstwa nośna ściany trójwarstwowej powinna być wznoszona z materiałów ciężkich, gdyż tylko takie są w stanie zapewnić dobrą akumulację ciepła. Wykonana może być z pustaków ceramicznych, cegieł czy bloczków z betonu komórkowego.

Warstwa ocieplenia wykonywana jest zwykle ze styropianu lub wełny mineralnej grubości na ogół 8-15 cm. Zastosowanie warstwy izolacji pozwala uzyskać bardzo dobre właściwości ciepłochłonne ściany. Izolację układa się na całej długości ścian, bez przerw, które mogły by spowodować obniżenie parametrów cieplnych.
Układając warstwę izolacji z wełny mineralnej należy nie zapomnieć o pozostawieniu szczeliny wentylacyjnej  szerokości ok. 3 cm po to , aby możliwe było oprowadzenie wilgoci, która może dostać się do izolacji.

Warstwa elewacyjna zwykle wykonywana jest jako ostateczna warstwa ściany. Na warstwę elewacyjną wykorzystuje się cegły klinkierowe czy cegły silikatowe łupane. Grubość tej warstwy ściany, zależna od wykorzystanego na nią materiału wynosi ok. 6 cm. 
Warstwa elewacyjna łączona jest z warstwą nośną specjalnymi kotwami ze stali nierdzewnej, które należy rozmieszczać w rozstawie co 50 cm, w co drugiej lub co trzeciej spoinie poziomej.
Należy pamiętać, że warstwa elewacyjna nie stanowi warstwy nośnej dlatego też, nie można na niej opierać żadnych elementów konstrukcyjnych np. balkonów.

Zalety:
  • dobre właściwości użytkowe
  • duża odporność ogniowa
  • najlepsza izolacyjność cieplna i akustyczna
  • dużo możliwości wykańczania elewacji
  • warstwa nośna może być stosunkowo cienka o grubości ok. 18 cm
Wady:
  • koszt wznoszenia ściany trójwarstwowej może być wyższy od wznoszenia ścian jedno- lub dwuwarstwowej
  • prace nad wznoszeniem ściany należy powierzyć wykwalifikowanej i doświadczonej ekipie

Rys.1; Rys.2; Rys. 3 - BudownictwoPolskie.pl

Koniecznie zobacz nasze projekty!